Auteur archief:Veronica Kreugel

Het cliché

Het beeld trof me als een mokerslag. Schuin tegenover me in de metro zat een jonge vrouw met op haar schoot een ietwat beweeglijk kindje. Het zal een jaar of twee zijn geweest. Met zijn vingers verkende hij de moeren in de kozijnen rondom het raam, alsof ze iets wonderlijks waren dat hij nog nooitMeer lezen over “Het cliché”

Gezien worden

Het is weekend. Na een week van stevige vorst zoeken mijn vrienden en ik de vijver in de wijk op, binden de schaatsen onder en genieten van het geluid van de ijzers op het ijs, de warme chocomel die gratis wordt uitgedeeld en de herinneringen die het tafereel oproept aan vroeger, toen we praktisch elkeMeer lezen over “Gezien worden”

Chileense gastvrijheid

Vandaag was het een jaar geleden dat ik met mijn twee friends-from-ever, Michèle en Marlies, een rondreis maakte door Chili en we aan den lijve ondervonden hoe onwaarschijnlijke gastvrijheid blijkbaar nog bestaat.  Nadat we een paar dagen in het magnifieke woestijngebied van Chili hadden vertoefd, waren we naar Puerto Montt gevlogen om vanuit daar weerMeer lezen over “Chileense gastvrijheid”

Iets

Toen mijn moeder, na de scheiding, met haar kinderen uit Mexico naar Nederland terugkeerde, was het klaar met mijn katholieke opvoeding. Van haar hoefde het niet zo, voor zover ik weet is zij zelf atheïstisch opgevoed. Dat zij zich liet dopen en meeging in het katholicisme deed ze alleen voor mijn vader. En misschien wasMeer lezen over “Iets”